|
TRAFİK :
Yayaların, hayvanların
ve araçların karayolu
üzerindeki
hareketleridir.
KARAYOLU :
Trafik için kamunun
yararlanmasına açık olan
arazi şeridi, köprüler
ve alanlardır.
TAŞIT YOLU :
Karayolunun genel olarak
taşıt trafiğince
kullanılan kısmıdır.
TEK YÖNLÜ KARAYOLU :
Taşıt yolunun yalnız bir
yöndeki taşıt trafiği
için Kullanılan
karayoludur
İKİ YÖNLÜ KARAYOLU :
Taşıt yolunun
her iki yöndeki taşıt
trafiği için
kullanıldığı
karayoludur.
BÖLÜNMÜŞ KARAYOLU :
Bir yöndeki trafiğe ait
taşıt yolunun bir
ayırıcıyla belirli bir
şekilde diğer taşıt
yolundan meydana gelen
karayoludur.
ANAYOL :
Ana trafiğe açık olan ve
bunu kesen karayolundaki
trafiğin, bu yolu
geçerken veya bu yola
girerken, ilk geçiş
hakkını vermesi
gerektiği işaretlenmiş
belirlenmiş kara
yoludur.
TALİ YOL :
Genel olarak üzerindeki
trafik yoğunluğu
bakımından, bağlandığı
yoldan daha az dönemde
olan yoktur.
BAĞLANTI YOLU:
Bir kavşak yakınında
karayolu taşıt
yollarının birbirine
bağlanmasını sağlayan,
kavşak alanı dışında
kalan ve tek yönlü
trafiğe ayrılmış
karayoludur.
ERİŞME KONTROLLÜ ARA
YOLU (OTOYOL):
Özellikle transit
trafiğe tahsis edilen ,
belirli yer ve şartlar
dışında giriş ve çıkışın
yasaklandığı, yaya
hayvan ve motorsuz
araçların giremediği,
ancak izin verilen
motorlu araçların
yararlandığı ve trafiğin
özel kontrole tabi
tutulduğu karayoludur.
GEÇİŞ YOLU :
Araçların bir mülke
girip çıkması için
yapılmış olan yolun,
karayolu üzerinde
bulunan kısmıdır.
ALT GEÇİT :
Karayolunun, diğer bir
karayolu veya
demiryolunu alttan
geçmesini
sağlayan yapıdır.
ÜST GEÇİT:
Karayolunun, diğer bir
karayolu veya
demiryolunu üstten
geçmesini sağlayan
yapıdır.
KAVŞAK :
İki veya daha fazla
karayolunun kesişmesi
veya birleşmesiyle
oluşan ortak alandır.
BANKET :
Yaya yolu ayrılmamış
karayolunda, taşıtyolu
kenarıyla şev başı veya
hendek iç üst kenarı
arasında kalan ve olağan
olarak yayaların ve
hayvanların kullanacağı
zorunlu hallerde de
araçların
faydalanabileceği
kısımdır.
DEMİRYOLU(HEMZEMİN)
GEÇİDİ :
Karayolu ile demir
yolunun aynı seviyede
kesiştiği bariyerli veya
bariyersiz geçitlerdir.
DURMA :
Her türlü trafik
zorunlulukları (kırmızı
ışık, yetkilinin dur
işareti, yol kapanması
gibi) nedeniyle aracın
durdurulmasıdır.
DURAKLAMA :
Trafik zorunlulukları
dışında araçların, insan
indirme ve bindirmek,
eşya yüklemek, boşaltmak
veya beklemek amacıyla
kısa bir süre için
durdurulmasıdır.
ARAÇ :
Karayolunda
kullanılabilen motorlu,
motorsuz ve özel amaçlı
taşıtlar ile iş
makineleri ve lastik
tekerlekli traktörlerin
genel adıdır.
AZAMİ AĞIRLIK
:
Taşıtın güvenle
taşıyabileceği azami
yükle birlikte
ağırlığıdır.
DİNGİL AĞIRLIĞI :
Araçlarda aynı dingile
bağlı tekerleklerden
karayolu yapısına
aktarılan ağırlıktır.
GEÇİŞ HAKKI :
Yayaların ve araç
kullananların diğer yaya
ve araç kullananlara
göre yolu kullanmak
sırasındaki öncelik
hakkıdır.
GEÇİŞ ÜSTÜNLÜĞÜ :
Görev sırasında,
belirli araç
sürücülerinin can ve mal
güvenliğini tehlikeye
sokmamak şartı ile
trafik kısıtlama veya
yasaklarına bağlı
olmamalarıdır.
KAMYON :
İzin verilebilen
azami yüklü ağırlığı
3500 kg dan fazla olan
ve yük taşımak için mal
edilmiş motorlu
taşıttır.
OTOMOBİL
:
Yapısı itibari ile
sürücüden başka en çok
yedi oturma yeri olan ve
insan taşımak için imal
edilmiş bulunan motorlu
taşıttır.
TAŞIMA SINIRI
KAPASİTESİ:
Bir aracın güvenle
taşıyabileceği en çok
yük ağırlığı veya yolcu
sayısıdır.
TEHLİKELİ EĞİM :
Araçların emniyetle
seyrine devam için vites
küçültmeyi gerektiren
uzunluk veya açıdaki yol
eğimidir.
TRAFİKTEN MEN :
Trafik zabıtasınca,
bu Kanunda belirtilen
hallerde araçla ilgili
belgelerin alınması ve
aracın belirli bir yere
çekilerek trafikten
alıkonulmasıdır. |
